Slapen vraagt niet om controle, maar om vertrouwen

Wanneer slapen aandacht vraagt, gaan veel ouders automatisch op zoek naar oplossingen.

Een ander avondritueel.
Een andere aanpak.
Een andere slaaptijd.

Dat is begrijpelijk.

Want wanneer nachten onrustig zijn, raakt dat het hele gezin.

Toch merk ik in mijn werk dat de vraag soms niet alleen ligt in wat we kunnen doen, maar ook in wat we mogen begrijpen.

Want slapen is een bijzonder en natuurlijk proces.

Je kunt het niet afdwingen.

Je kunt een kind uitnodigen om naar bed te gaan.
Je kunt een rustige omgeving creëren.
Je kunt nabijheid bieden.

Maar uiteindelijk ontstaat slaap vanzelf.

Of beter gezegd: slaap ontstaat wanneer een kind zich voldoende veilig voelt om los te laten.

Slapen is een vorm van overgave

Wanneer we slapen, laten we tijdelijk de controle los.

We laten de dag achter ons.
We laten gedachten los.
We laten spanning los.

Dat klinkt eenvoudig.

Maar loslaten vraagt vertrouwen.

Vertrouwen dat het veilig genoeg is.

Vertrouwen dat jij als ouder er nog bent wanneer je slaapt.

Voor volwassenen kan dat soms al lastig zijn.

Voor kinderen misschien nog wel meer.

Kinderen verwerken iedere dag een enorme hoeveelheid indrukken.

Ze leren.
Ze voelen.
Ze groeien.

En ze nemen vaak veel meer waar dan wij denken.

Wat heeft een kind nodig om los te laten?

Wanneer een kind moeite heeft om in slaap te komen of regelmatig wakker wordt, kijken we vaak naar het gedrag.

Maar misschien is er nog een andere vraag.

Voelt mijn kind zich veilig genoeg?

Voelt mijn kind zich gezien?

Voelt mijn kind zich verbonden?

Een kind hoeft niet bewust angstig te zijn om spanning te ervaren.

Veranderingen binnen het gezin.
Spanningen tussen ouders.
Drukke dagen.
Een volle agenda.
Grote emoties.

Alles wat een kind ervaart, wordt door het zenuwstelsel verwerkt.

Soms heeft het lichaam daar meer tijd voor nodig.

En hoe zit het met jou?

Kinderen leven niet los van hun ouders. Ze zijn voortdurend afgestemd op hun omgeving. Dat betekent niet dat jij verantwoordelijk bent voor alles wat je kind ervaart. Maar jouw eigen staat van zijn heeft wel invloed.

Hoe vaak lig je zelf wakker?

Omdat je piekert.
Omdat je ergens controle over probeert te houden.
Omdat er iets speelt waar nog geen rust op zit.

Kinderen voelen vaak meer dan wij met woorden kunnen uitleggen.

Daarom begint rust soms niet bij het veranderen van het kind.

Maar bij het onderzoeken van wat er binnen jezelf leeft.

Controle of vertrouwen?

Wanneer iets niet gaat zoals we willen, ontstaat vaak de neiging om meer controle uit te oefenen. Dat geldt ook rondom slapen. Maar de natuur werkt niet vanuit controle.

Een zaadje doet niet zijn best om te groeien.

De aarde doet niet haar best om te draaien.

Groei ontstaat onder de juiste omstandigheden.

Zo werkt slapen ook.

Misschien begint rust daarom niet bij harder proberen.

Maar bij meer veiligheid.

Meer verbinding.

Meer vertrouwen.

Want waar vertrouwen groeit, ontstaat ruimte om los te laten.