Wat je kind jou laat zien: over bewust ouderschap en innerlijk werk
Als kind wist je het nog.
Wat je wilde.
Wat je leuk vond.
Wat je energie gaf.
Alles voelde mogelijk.
Kinderen leven vaak vanuit een natuurlijker vertrouwen. Ze volgen wat hen interesseert, zeggen wat ze denken en laten zien wat er vanbinnen leeft. Ze kunnen nog dichtbij zichzelf staan.
Maar ergens onderweg raken veel mensen dat deels kwijt.
We leren voorzichtig worden.
We kiezen zekerheid.
We passen ons aan.
We trekken ons aan wat een ander van ons vindt.
We houden rekening met wat anderen van ons verwachten.
En langzaam raken we verder weg van onszelf.
Toch blijft dat innerlijke weten ergens aanwezig.
In waar je naar verlangt.
In wat je raakt.
In wat je mist en in wat je blijft uitstellen.
Veel ouders herkennen dit wanneer ze naar hun kind kijken.
Je wilt dat je kind dicht bij zichzelf blijft.
Dat je kind zichzelf durft te zijn.
Dat je kind zijn eigen pad volgt.
Maar ondertussen merk je misschien dat je zelf ooit bent afgedwaald.
En juist daar kan bewust ouderschap beginnen.
Gedrag van je kind kan een uitnodiging zijn
Wanneer een kind gedrag laat zien dat je raakt, kan het waardevol zijn om niet alleen naar je kind te kijken, maar ook naar wat er in jou gebeurt.
Boosheid, onzekerheid, angst, teruggetrokken gedrag of juist drukte kunnen verschillende oorzaken hebben. Soms speelt er iets in je kind, soms in de omgeving en soms raakt het gedrag ook iets in jou.
Je kind kan je bijvoorbeeld iets laten zien over:
je eigen onzekerheid
je behoefte aan controle
je moeite met grenzen
je verlangen naar rust
je angst om fouten te maken
je angst om niet goed genoeg te zijn
Dat betekent niet dat het gedrag van je kind door jou komt.
En ook niet dat ieder gedrag van je kind een verborgen boodschap voor jou heeft.
Maar het gedrag van je kind kan wel iets in beweging brengen.
Het kan je uitnodigen om jezelf vragen te stellen:
Waarom raakt dit mij zo?
Wat gebeurt er in mij wanneer mijn kind dit doet?
Welke verwachting heb ik van mijn kind of van mezelf?
Kinderen reageren niet alleen op wat je zegt. Ook je manier van reageren, je grenzen, je aanwezigheid en de sfeer in jullie relatie spelen mee.
Juist daarom kan het interessant zijn om niet alleen te kijken naar “Hoe krijg ik dit gedrag anders?”, maar ook naar “Wat gebeurt hier werkelijk?”
Bewust ouderschap begint bij jezelf
Veel ouders zoeken hulp bij het gedrag van hun kind.
En dat is logisch. Je wilt dat je kind zich goed voelt en zich kan ontwikkelen.
Maar soms ontstaat er ook beweging wanneer je als ouder naar jezelf durft te kijken.
Waar raak jij gespannen?
Wanneer voel jij je onzeker?
Wat triggert jouw kind in jou?
Wat zijn jouw overtuigingen en patronen?
Kun jij je eigen pad volgen?
Bewust ouderschap betekent niet dat je alles perfect moet doen.
Het betekent dat je bereid bent om te groeien.
Te kijken naar jezelf.
Te luisteren naar wat er in jou speelt.
Oude patronen te herkennen.
En ruimte te maken voor wat je tegenkomt.
Niet om jezelf de schuld te geven, maar om steeds meer bewust te kunnen kiezen hoe je wilt reageren.
Innerlijk kindwerk in het ouderschap
Vaak kunnen onze reacties verbonden zijn met ervaringen uit onze eigen kindertijd.
Misschien heb je geleerd:
je aan te passen
sterk te zijn
geen emoties te laten zien
altijd rekening te houden met anderen
Wanneer je eigen kind dan emoties laat zien, kan dat iets in jou raken.
Niet omdat je het verkeerd doet, maar omdat je iets ouds tegenkomt.
Misschien herken je ineens een gevoel dat je al lang kent. Of merk je dat je reageert op een manier die je eigenlijk niet wilt.
Je kind kan je dan uitnodigen om opnieuw te kijken.
Om zachter te worden.
Om jezelf beter te begrijpen.
Om te onderzoeken wat van jou is en wat bij je kind hoort.
En wanneer jij verandert, kan er ook iets veranderen in de dynamiek tussen jullie.
Niet omdat je kind anders moet zijn, maar omdat jij op een andere manier aanwezig bent. Een relatie is immers altijd een wisselwerking.
Terug naar jezelf
Misschien is bewust ouderschap niet zozeer iets wat je moet leren, maar iets waar je naar terug mag keren.
Naar dat stille weten dat je als kind al had.
Naar vertrouwen.
Naar luisteren naar wat voor jou klopt.
Niet om weer precies te worden wie je als kind was, maar om opnieuw te ontdekken wat er werkelijk bij jou past.
Wanneer jij dichter bij jezelf komt, kan dat ook ruimte geven aan je kind om zichzelf te ontdekken.
En misschien is dat wel een van de mooiste dingen die je je kind kunt meegeven.
Niet dat je alles weet.
Maar dat je bereid bent om te blijven groeien.
Dat je jezelf mag zijn.
Dat je fouten mag maken.
En dat je steeds opnieuw mag kijken naar wat werkelijk belangrijk voor je is.
Opvoeden begint bij jezelf.
Merk je dat het gedrag van je kind je raakt of dat je vastloopt in
Wil je onderzoeken wat je kind jou laat zien over jezelf?
→ Lees meer over gezinscoaching
